مدح و شهادت حضرت زهرا سلاماللهعلیها
کیست این حـنجـرۀ زخـمیِ تنها مانده؟ آن که با چاه در این برهه هم آوا مانده از پی کیست؟ که چشمان یتیمش اینسان کم فـروغ آمده در غـربت خود وامانده بعد از آن واقعه ما را نه به دیوار و نه در طاقت و حسرت یک پلک تمـاشا مانده آسمان چهره به خون شست در آن شب تا دید مـادرم رفـتـه ولـی مـویـۀ مـولا مـانـده پلک خونین افق، چشم من و ما تا حشر خـیره بر مـرقـد گـمگـشـتۀ زهـرا مانده |